دو حدیث زیر درباره ی اهمیت ذکر و یاد خدا در همه ی کارها، بیان شده است.
 
از *حضرت امام صادق **عليه السلام *نقل شده است:
 
*«بسیاری از مردم در هنگام شروع کارهایشان ، گفتن "**بسم الله الرّحمن الّرحیم" **را فراموش می کنند؛ در نتیجه، خداوند متعال، این افراد را به بلا و گرفتاری مبتلا می کند تا متنبّه شوند و شکرِ خدا و ستایش او را به یاد آورند، بعد از آن، خداوند به سبب آن گرفتاری که برای آن های پیش آمد، قصور و کوتاهی را که از آن ها[در اثر فراموشی ذکر بسم الله] سر زده بود محو می نماید؛ بنابراین انسان باید در ابتدای هر کاری "بسم الله بگوید"!»*
 
ازحضرت *امام محمد باقر **عليه السلام* هم نقل شده است:
 
*هنگامی که خداوند متعال،* *حضرت آدم** علیه السّلام **را از خوردن میوه ی آن
درخت بهشتی نهی فرمود، در پاسخ، عرض کرد "بلی"، و نگفت "ان شاءالله"!*
 
*بنابراین از میوه ی آن درخت خورد و از بهشت بیرون آمد. پس خداوند متعال فرمود*
: *«و لا تَقُولَنَّ اِنىّ فاعِلٌ ذلِكَ غَدًا اِلاّ اَنْ يَشاءَ اللهُ وَاذْكُرْ رَبَّكَ اِذا نَسيْت»**[1]***
 
*«و هرگز درباره چیزی مگو که من فردا آن را انجام می دهم،***
 
*مگر اینکه [بگویی: اگر] خدا بخواهد. و هرگاه [گفتن ان شاءالله را] از یاد
بردی، پروردگات را یاد کن»*
 
*یعنی هر وقت گفتن ان شاءالله را فراموش کردی، هر وقت که به یادت آمد آن را
بگو، حتی اگر یک سال بعد باشد!***
 
-------------------------
 
1.آیات 23و24 سوره کهف
 
با تصرف از کتاب حلیة المتّقین علامه مجلسی(ره